تست MMPI چه اندازه می‌گیرد(قسمت اول)
تست MMPI-2 و MMPI-A دارای 10 مقیاس بالینی هستند که برای نشان دادن شرایط مختلف روانی استفاده می‌شود، اگرچه MMPI-2-RF و MMPI-A-RF از مقیاس‌های متفاوتی استفاده می‌کنند. علیرغم نام‌هایی که…
تست MMPI-2 یکی از دقیق‌ترین ابزارهای روان‌سنجی موجود در جهان است و با توجه به تعداد سؤالات بالا، کاربرد سازمانی و تحقیقاتی کمتری دارد و بیشتر در حوزه‌های خدمات مشاوره و روان‌درمانی مورد استفاده قرار می‌گیرد.
صورت سؤالات و فرمول پرسشنامه MMPI موجود در شرکت سنجمان برگرفته از تست MMPI-2 از دانشکاه مینه‌سوتا است. این پرسشنامه نسخه جدیدتر تست کلاسیک MMPI است که در سال ۱۹۸۹ منتشر و در سال‌های ۲۰۰۳ و ۲۰۰۹ بروزرسانی شد.
با توجه به تعداد سؤالات بسیار زیاد این پرسشنامه، وجود دقت در فرمول نمره‌دهی و توجه به نمرات هنجارشده اهمیت فراوانی در نتیجه نهایی دارد. در ادامه اصلی‌ترین ویژگی‌های تست MMPI سنجمان را معرفی می‌کنیم.
تیم سنجمان تلاش کرده تا با بهره‌گیری از متخصصان روانشناس، بهترین و دقیق‌ترین ابزار ممکن را از این تست در اختیار مخاطبان قرار دهد.
به‌طور کلی پرسشنامه‌های MMPI-2 و MMPI-A دارای 10 مقیاس بالینی هستند که برای نشان دادن شرایط روانشناختی مختلف استفاده می‌شوند. در ادامه فهرست مقیاس‌های موجود در پرسشنامه چند وجهی مینه سوتا را معرفی می‌کنیم.
همچنین با وجود نام‌هایی که به هر مقیاس داده شده است، آنها معیارهای خالصی نیستند زیرا بسیاری از شرایط علائم همپوشانی دارند. به همین دلیل، اکثر روانشناسان به سادگی با شماره به هر مقیاس اشاره می‌کنند.
بعلاوه تمامی مدل‌های آزمون MMPI برای سنجش دقت پاسخ‌های هر فرد، از انواع مختلفی از مقیاس‌های روایی استفاده می‌کنند. از آنجا که ممکن است از این آزمون‌ها در موقعیت‌هایی نظیر گزینش شغلی و جلسات دادرسی مربوط به حضانت فرزند استفاده شود، شرکت‌کنندگان در آزمون ممکن است در پاسخ‌های خود کاملاً صادق نباشند.
این مقیاس برای سنجش میزان نگرانی بیش از اندازه افراد نسبت به عملکرد بدن طراحی شده‌اند. گویه‌های موجود در هیپوکوندریا به علائم جسمانی و وضعیت سلامت مربوط می‌شوند. این مقیاس در اصل برای شناسایی افرادی تدوین شده که باور دارنددچار یک بیماری تشخیص‌داده نشده هستند. افراد خودبیمارانگار همواره به دنبال راه‌های تشخیصی مختلف می‌گردند تا نشانه‌های بیماری خود را شناسایی کنند و مقیاس هیپوکندریا، به‌طور دقیق ویژگی‌های این افراد را مورد ارزیابی قرار می‌دهد.
این مقیاس در تست MMPI برای شناسایی افسردگی طراحی شده است و خصوصیاتی مانند تضعیف روحیه، فقدان امید به آینده و نارضایتی کلی از شرایط زندگی فرد را مورد ارزیابی قرار می‌دهد. نمرات بسیار بالا ممکن است نشان‌دهنده افسردگی باشند، در حالی که نمرات متوسط به‌طور معمول بیانگر نارضایتی کلی فرد از زندگی خود هستند.
مقیاس سوم در پرسشنامه مینه‌سوتا برای شناسایی افرادی طراحی شده بود که در موقعیت‌های تنش‌زا، علائم هیستری یا شکایات جسمانی از خود بروز می‌دهند. بیشتر افراد دارای هیستری از تحصیلات عالی و پایگاه اجتماعی بالایی برخوردارند. در نتیجه آزمودنی‌های دارای جایگاه اجتماعی بالاتر بیش از سایر افراد در این مقیاس نمره بالا کسب می‌کنند. همچنین آزمودنی‌های خانم نسبت به آقایان، در مقیاس هیستری نمرات بالاتری دارند.
توجه داشته باشیم که هیستری به‌معنای احساس دردهای جسمانی در موقعیت‌های استرس‌زا است و با خودبیمارانگاری یا هیپوکندریا تفاوت دارد.
این مقیاس در ابتدا برای شناسایی افراد روان‌پریش طراحی شده بود اما در تست MMPI-2، مقیاس انحراف اجتماعی به‌طور کلی میزان عدم پذیرش اقتدار و بی‌توجهی به اخلاق یا قواعد اجتماعی را اندازه‌گیری می‌کند. مقیاس سایکوپاتیک در پرسشنامه مینه سوتا را می‌توان به عنوان معیاری برای نافرمانی و رفتار ضداجتماعی نیز در نظر گرفت.
افراد با نمره بالا در مقیاس تمایل به سرکشی بیشتری دارند، در حالی که افراد با نمره پایین، اقتدار را بیشتر می‌پذیرند. همچنین علیرغم نام این مقیاس، افراد با نمره بالا به‌طور معمول به جای اختلال روان‌پریشی، به اختلال شخصیت مبتلا می‌شوند.
این مقیاس از دیدگاه پدیدآورندگان اولیه تست MMPI برای شناسایی «گرایش‌های همجنس‌گرایانه» طراحی شد اما در این زمینه تا حد زیادی ناکارآمد بود. در نتیجه امروزه از این مقیاس برای سنجش میزان پایبندی فرد به نقش‌های جنسیتی کلیشه‌ای مردانه و زنانه مورد استفاده قرار می‌گیرد.
این مقیاس در ابتدا برای شناسایی افرادی با علائم پارانوئید مانند سوءظن، احساس آزار و اذیت، خودپنداره‌های بزرگ‌نمایی‌شده، حساسیت بیش از حد و نگرش‌های سفت و سخت تهیه شده بود. کسانی که در این مقیاس نمره بالایی می‌گیرند، به‌طور معمول علائم پارانوئید یا روان‌پریشی را از خود نشان می‌دهند
در روان‌شناسی نوین برچسب تشخیصی ضعف روانی کاربرد خود را از دست داده است اما علائم توصیف‌شده در این مقیاس، بیشتر بازتاب‌دهنده اضطراب، افسردگی و اختلال وسواس فکری-عملی هستند. به‌بیان دقیق‌تر، این مقیاس در ابتدا برای سنجش تردیدهای مفرط، رفتارهای اجباری، افکار وسواسی و ترس‌های غیرمنطقی به کار می‌رفت.
این مقیاس در ابتدا برای شناسایی افراد مبتلا به اسکیزوفرنی تدوین شد. درحالی‌که بر اساس ساختار تشخیصی روان‌شناسی نوین و مبتنی بر کتاب سنجشی و آماری اختلالات روانشناختی (DSM)، مقیاس اسکیزوفرنی موجود در تست MMPI طیف گسترده‌ای از حوزه‌های زیر را در بر می‌گیرد.
نمره بالای آزمودنی در این مقیاس همچنین می‌تواند نشان‌دهنده احتمال سوءمصرف مواد، بیگانگی عاطفی یا اجتماعی، رفتارهای غیرعادی و علاقه محدود به دیگران باشد.
این مقیاس برای شناسایی ویژگی‌های هیپومانیا (شیدایی خفیف) تدوین شده است. در ادامه اصلی‌ترین صفات مورد ارزیابی را معرفی می‌کنیم.
البته وجود نمره بالا در نشانه‌های زیر لزوماً به‌معنای تشخیص اختلال خلقی دوقطبی نوع دو نیست و هرگونه تشخیص بالینی صرفاً باید از سوی روانشناس بالینی و با مصاحبه تخصصی گذاشته شود.
این مقیاس در تست MMPI دیرتر از ۹ مقیاس دیگر تدوین شد و هدف از طراحی آن، سنجش میزان خجالت‌زدگی فرد و تمایل افراد به کناره‌گیری از تعاملات و مسئولیت‌های اجتماعی است. نمره بالا در مقیاس درون‌گرایی اجتماعی، به‌طور معمول با نمره پایین در مقیاس برون‌گرایی موجود در تست نئو یا کتل همراه می‌شود.